nawawan's profileที่ว่ าง สำห รับ คนแบ บ ...PhotosBlogListsMore Tools Help

ที่ว่ าง สำห รับ คนแบ บ ~*NicE*~( ^3^ )

ท้องฟ้าก็ยังสดใส ถึงแม้วันนึงที่ฟ้าต้องร้องไห้ ฟ้าเสียน้ำตา สุดท้ายก็หายดี เมื่อแสงตะวันส่องมา เพิ่มแสงสว่าง เพิ่มสีสันให้เราทุกวัน ฟ้ายังยืนยัน เปนเพื่อนเทอ..

nawawan bunnachak

Occupation
Location
Interests
~คิดถึงก้อคิดถึง~
~คัยคนหนึ่งสม่ำดสมอ~
~ฉันเปิดโรคอะไรรู้มั้ยเออ~
~คิดถึงเทอขึ้นเรื้อรัง~

  แฮะๆ {nIcE*}ขอบคุนล่วงหน้านะ ลันลา.........'''

 

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
ploywrote:
มาเยี่ยมจ่ะ..
 
เปซสวยดี
 
แต่รุอ่ะถ้าให้ดีต้องมีรุปเค้าด้วยน๊ะ 55
 
 
________________P*l๐-y____________________
 
Sept. 5
thanapatwrote:
Hi !
หวาดดีจ๊ะ น้องสุดLove 
แวะมาเยี่ยมจ๊ะ
สเปซ Nice* สวยดีนะ รูปก็สวย คนก็สวย (^ ^)
Sept. 4
Aki rosswrote:
Hallo ๆ
 
มาเยิ่ยมๆ
 
อิอิ 
Aug. 24
แวะมาเซนชื่อ  pikkkkkyyyy
ปรัชนันท์ แสนจิตต์  รายงานตัว
555  สเปซงงจิงจิ๊งง๊าบบบบ 
Aug. 12
 
เหนเค้าเซนกัน ก้เลยอยากเซนมั่ง
 
สวยดีน้า  สวยก่าเปซเราซะอีก
 
รุปนู๋ไนซ์ก้น่ารัก  อิลลิ ๆๆ
 
ก้ทักทาย  เซไฮ    บายจ้ าาา
 
                >____________________<"   M ii Z zz
Aug. 12
Muaywrote:
แวะมาเยี่ยมจ้า
June 17
Nam - som *wrote:
 
 เซ้นชื่อ  !!  ส้ม บุญธิดา พุ่มโสภา
 
     มา เ ซน ชื่อ เยี่ยม ชม ละ 55
May 8
Lapazzywrote:
หุ๊ วๆ เ ข้าม าเ ยี่ ยมเจ้า
ส เป ซ ไน ซ์ ..
รุ ปน่า รั กดีเน อะ
คิด ถึ ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
จุ๊ บ ๆ
เ ข้า ไ ปเยี่ ยม ชม สเ ป ซ เค้ า มั้ ง น๊ ะ
ล งชื่ อด้ วย ๆ ^^
.. นุ๋ หย ก เ จ้า * .. 
May 5
THIS PALMSwrote:
ชะแว๊บ..แว่ะเข้ามาทักทาย
ว้าว! สะเปด nice*
แว่ะมาเยี่ยมสะเปดเราบ้างน่฿
(ลงชื่อในguestbookด้วย)
ขอบคุนงับ*.*
May 5

Windows Media Player

Video

No content has been added yet.
No list items have been added yet.
by 
by 
by 
by 
by 
by 
More...
Photo 1 of 24
7/29/2007

ช่วงเวลาที่เหลืออยู่

    ได้ข่าวจะมาเล่าตอนนี้ทำไม
เพื่อนตัวเองทั้งคนจะไปแล้ว
เราอ่าทำไรอยู่
หนังอ่านหนังสือสอบ
เขาขอให้เพื่อนๆไปส่งที่สนามบิน
แต่คัยกันจะไปส่ง
แย่นะ
ที่อยู่ดีๆเพื่อนคนหนึ่ง
จู่ๆก็หายไปไม่มาโรงเรียน
ซะงั้นอ่า
แล้วทุกคนก็แซวว่า
บอมบี้มันติดเกาะอยู่ที่ลำปาง
ถึงคาบว่ายน้ำก็ไม่ลง
ผมเปนประจำวันคับจารย์
แต่หลายวันผ่านไป 
ก็เงียบไปเฉยๆ
จารย์แก้วเปนห่วง
ว่าถ้าขาดโดยไม่มีไปลา
จะ มผ.
ก็เลยให้ไนซ์ปอมโทรหา
พอโทรติดก็ให้จารย์คุยก่อน
แล้วอยู่ดีๆ
สีหน้าจารย์ก็เปลี่ยน
แบบอ่ำๆอึ้งๆ
อะไรนะ
แม่ลาออกให้แล้ว
จะไม่ไปโรงเรียนแล้ว
ไนซ์ กะ ปอม
มองหน้ากัน
ทำหน้าตกใจ
ไรกันจะไปพุธหน้าแล้ว
วีซ่าร์ผ่านแล้ว
ไปเรียนต่อที่อเมริกา
จารย์โคตร
ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ๋ม
ไนซ์ ปอม พวกแกคุยเองดิ
ปอมรับเอาโทรสัพไป
บอมบี้!
มึงจะไปทำไมไม่บอกหล่ะ
ไปเมื่อไหร่นะ
ตอนนั้นไนซ์รู้สึกแย่มาก
ก๊อกแทบรั่ว
น้ำพุแทบพุ่ง
ตากลายเปนสีเชอร์รี่
ปอมเสียงเริ่มสั่น
ซักพักก็ว่างหู
ไนซ์บอกขอคุยกะบอมบี้หน่อย
แต่ช้าไป
ปอมหันหน้ามายิ้ม
หัวเราะสองที่
พูดว่า
บอมบี้พูไม่รู้เรื่อง
ถามรัย
ไม่รู้ๆ
อย่างเดียว
ไนซ์อึ้งพูดไม่ออก
คิดอยู่ว่า
แล้วจะบอกเพื่อนคนอื่นยังไงอ่า
บอมเบย์อ่า
ไม่คิดถึงความรู้สึกเพื่อนเพื่อนบ้าง
ตอนจะกลับในรถจารย์แก้วใจ
เปิดเพลงซึ้งอีกนะ
นี่แหละคือความเสียใจ
ความเสียใจมัน
เปนอย่างงี้
จำซะใหม่
ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยมิอาย
ต้องช้ำทุรนทุราย
ขนาดนี้
ที่ผ่านมามองย้อนไป
ลองคิดดู
บางที่ก็เสียดายน้ำตา
แต่มันทำให้ได้รู้ว่า
ค่าของน้ำตา
มันคู่ควร..โฮ้..
กับการต้องเสียเทอ
โคตรคิดถึงมึงเลยบอมเบย์
มึงอ่าจะไปเมือ่ไหร่ก็ไม่บอกล่วงหน้าเลย
ก็เห็นตอนแรกพูดกันว่าไปหลังเทอมหนึ่ง
แล้วอยุ่ดีๆก็สาบสูญ
เยี่ยมจิงๆระหว่างทาง
เพื่อนโคตรระลึกถึงภาพเวลาเดิมๆ
ที่มีแกเปนนักเรียนสาธิตมอชอ
อยู่มอสาม เลขที่แปด
เลขประจำตัวสี่แปดห้าศูนย์สี่สี่
คาบคอมแกถ้าไม่ดูคลิป
ก็เล่นเกมส์
เคยตั้งใจเรียนบ้างม่ะ
ไม่เปนรัย
เพื่อนก็เล่นเหมือนกัน
บีเอนบีที่รัก
เล่นที่รัย
แพ้ทุกทีซืหน่า
จำได้เลยครั้งแรกที่เล่นเลยนะน่ะ
บอมเบย์ฆ่าปาดคอ
ล่องหนมาประหารเสียเรียบ
โคตรเทพอ่า
สี่รอบติดแพ้หมด
จบเห่แมร็ง
 
บอมบี้  บอมเบย์
 
เจ้าโดเรมอน
 
ตุ้ยนุ้ย!!
 
ตอนมึงมาโรงเรียนหลังว่ายน้ำนะ
เพื่อนโคตรดีใจเลย
เพราะอาจเปนการเจอมึงครั้งสุดท้าย
เพื่อนรีบวิ่งไปสุดตรีน
เห็นมึงนะ
เหมือนถุงหวยรางวัลที่หนึ่ง
น้ำต้จะพรั่งพู
เพื่อนรีบจดจำใบหน้ามึงเติมที่เลย
จ้องไม่ละสายตา
เหอะเขาร้องเพลงซึ้งให้มึงกัน
ไหงมึงนั่งหัวเราะ
ซะงั้น
เพื่อนเหนแกเดินไปเล่นเกมส์
ความรู้สึกเหมือนจะไม่ได้พบหน้ากันอีก
อันนี้ซึ้งเหมือนคนบ้ายืนโบกมืออยู่หน้าห้อง
สุดกรู่ ( T-T )
 
เฮ้อ!!!เพื่อนจะคิดถึงแกนะ
โชคดีหล่ะ ตั้งใจเรียนนะ
ปล. หาบ่าวหล่อๆมาฝากโตยเน้อว์
7/15/2007

ความสนุกในงานยี่เป็ง

 

 

ความสนุกในงานยี่เป็ง

 

                วันนี้เป็นวันกระทงเล็ก เป็นวันที่มีการแห่ขบวนกระทงและมีการประกวดเทพียี่เป็ง ข้าพเจ้าตื่นมาพร้อมความหวิวๆเนื่องจากอากาศค่อนข้างเย็น และข้าพเจ้ากำลังนึกออกว่า วันนี้ข้าพเจ้ามีแสดงที่ท่าแพ ที่ที่มีถนนคนเดินช่วงเย็นของวันอาทิตย์ในค่ำคืนนี้ และมีซ้อมที่ห้องมรดกไทยในเช้านี้ด้วย พอไปถึงรุ่นน้องที่แสดงด้วยกัน เกิดอยากเล่นดอกไม้ไฟขึ้นมา ประกอบกับคนอื่นๆหิวข้าวเหนียวหมูปิ้งพอดี เลยชวนกันออกไปหลังมอ ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีร้านขายอาหารจำนวนมากรวมทั้งร้านสะดวกซื้อและร้านบริการต่างๆ ทุกคนซื้อข้าวเหนียว ๑ ห่อและหมูปิ้ง ๓ ไม้เหมือนกันหมด จากนั้นก็พากันเดินไปที่ร้านกิมง้อพานิช ที่มีป้ายร้านสีแดงขนาดใหญ่ แต่เป็นร้านเล็ก แล้วก็ซื้อดอกไม้ไฟที่นั่นและซ่อนไว้

                พอช่วงบ่ายพวกพี่ๆเค้าก้อบอกให้ไปแต่งตัวได้แล้ว พอแต่งหน้าเสร็จก็ซ้อมเหมือนจริงรอบสุดท้ายก่อนจะไปแสดง พอเรานั่งรถแดงไปถึงกันแล้ว ซึง คนที่หัวใหญ่ๆ ชอบทำหน้าเครียด และได้แสดงเป็นตัวเอก ลืมดาบไว้บนรถแดง พวกพี่ๆเค้าเลยรีบวิ่งตามไปเอาดาบ และได้หน้าโรงเรียนยุพราช ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด ส่วนพวกที่เหลืออาจารย์ก็พาเดินไปตามถนนคนเดิน เพื่อที่จะหาอะไรกินก่อนแสดง พอถึงวัดแห่งหนึ่งก็แยกย้ายกันไปดูอาหาร แต่ส่วนใหญ่ทุกคนจะทานขนมจีน เพราะเป็นอาหารที่น่าทานและอร่อย ส่วนโต๊ะที่นั่งทานนั้น ก็เหมือนโต๊ะปกติทั่วไป ที่ตลกเพียงว่าขาโต๊ะมันสูงไม่ถึงเข่าด้วยซ้ำ พอนั่งเก้าอี้ก็ไม่เห็นจะสบายกว่ายื่นเท่าไหร่ ประกอบกับการที่ใส่ชุดแสดงที่เป็นซิ่นกับเกาะอกที่ตอนนั่งพุงจะปลิ้นและอึดอัดมาก ทำให้ทานข้าวไม่ค่อยอร่อยนักแต่ก็ตลกดี

                ตอนอยู่หลังเวทีตื่นเต้นนิดหน่อย แต่ที่ตื่นเต้นกว่าก็คือได้เห็นผู้เข้าประกวดเทพียี่เป็งด้วยแต่ละคนสวยกันมากชุดก็สวยด้วย พอแสดงเสร็จก็จุดดอกไม้ไฟกันที่หลังเวที และไปลอยกระทง ซึ่งเป็นความเชื่อแต่โบราณว่าเป็นการขอขมาที่ทำให้น้ำสกปรก กับคุณพ่อคุณแม่ แล้วพอกลับถึงบ้านตัวก็เหม็นกลิ่นควันด้วย

 

 

 

 

โดย เด็กหญิงนววรรณ  บรรณจักร์  ชั้นม.๑/๓  เลขที่ ๑๐               

6/17/2007

Fresshy+ขึ้นดอย

ห๊า....วันนี้ เมื่อยน่องมากๆเลย
 
ปวดขาปวดแขนไปหมด
 
ไม่รุว่าจะมีคนเป็นเหมือนกันบ้างไหมหน้อ
 
คงมีเยอะอยู่แหละ
 
วันก่อนไหว้ครูนะ ที่เขาซ้อมกันอ่า
 
ทั้งเลนมือถือเปิดเพลงก้อเเล้ว
 
พอเค้าให้ข้างหน้าฝึกไหว้นะนาชิบ
 
หนังตาก็หนัก เครียดเฟรชชี่อยู่ หลับแมร่งเลย
 
หลับไปนานมากตื่นมา ข้างหน้าก็ไหว้อยู่หน้าเบื่อชะมัด
 
พอตอนไหว้จิงนะ
 
สวดๆอยุ่แมร่งจารย์เดินมาบังพัดลมเฉย ร้อนง่าว
 
เซ้ง หลับมันแมร่งเรย อ่าๆ
 
ปีนี้เปนปีที่สองที่ไนซ์ไม่ได้รับน้อง
 
อยากไปมากๆ เลยแต่โอกาสไม่มี+ไม่มีคัยที่เจาะจงเปนพิเศษ
 
แต่งตัวอยู่อ่านะ ทำผมอีกน้านนาน
 
กลับมาพวกผู้ชายเต้นแย่อีก..ขอบคุน
 
ตอนเต้นก็อเต้นไม่ได้ พรมแมร่งแต้นยากชะมัด
 
เปลี่ยนชุดเต้นอีกเพลงแทบไม่ทัน
 
ความจิงก็อไม่ทันอ่าแหล่ะ
 
ตอนเดินแบบซ้ำหน้าอาย สะดุดพรม+พื้น หัวแทบขว่ำ
 
ก็ไอ่สิเดินเหมือนไม่มีอะรัยเลย
 
พอเดินๆไปแมร่ง กลไกแมร่งขำกรูเฉย
 
อีกอย่างได้ไปยืนขว้างคนที่เขารักกันนี่แมร่งเว็งจับใจจิงๆ
 
แล้ววันนี้มาขึ้นดอยอีก
 
เพื่อนๆสุดที่ร๊ากสั่งข้าวสิบหกกล่องเลยวุ้ย
 
เดินไปเม้าไปตอนแรกอยู่กันเป็นสิบแล้วก็หายไปที่ละสองสามคน
 
ซักพักแมร่งเหลือกรู พิม นิกเนม ดรีม
 
อีดรีมแมร่งอืด ปีแล้วเขาบอกมันนำไปก่อน
 
ปีนี้เหลือกันแมร่งอืดเดินอยู่ดีๆแมร่งหายเฉย
 
บ่นสุดทางถ้าไม่ พี่เต้า ก็ อี มน
 
พอถึงแมร่งอากาศดีเลิศ..
 
กินข้าวเสดโดนไล่ไปเวียนเทียน
 
ขึ้นบันไดตั้งสองร้อยก่าขั้น
 
ขึ้นไป..เหนื่อยขนาดพักตลอดทางนะนั่น
 
ไปนั่งพักกลางพื้นวัดเลย
 
แถมกำลังเวียนเทียนได้รอบครึ่ง
 
ฝนแมร่งตกไม่มีปี่ไม่มีขุ่ย ซะงั้น
 
ตอนแรกตกพราวๆ ซักพักนักำเฉย
 
เลยวิ่งออกกันหมด
 
ดรีมแมร่งพูดกะปอม
 
ถ้าออกตอนนี้ที่อุตส่าห์ทำมาจะกลลายเปนศูนย์นะ
 
แต่ไม่มีคัยซึ้ง ห๊ะๆ
 
วิ่งออกกันหมดเหลือเค้า พิม และ อ่ ดรีม
 
วิ่งเวียนเทียนกันเลยซะงั้น
 
ธูปเทียนดอกบัวถุงเท้าแมร่งเปียกหมด
 
แต่ไนซ์เท่
 
ถึงเปียกแต่บุญเยอะจุดติดหมดเทียนวางได้ด้วย
 
ยากนะ..จุดเทียนกลางสายฝนเนี่ย
 
อ่ ดรีมยืนจุด+วางนานแถมลมแล้ววางใหม่อีก
 
ฝนหนักลงดอยมากะพ่อป๊อม
 
ยัดกันมา 8 คน
 
พ่อป๊อม อ่ป๊อม อี ดรีม น้องบัว พิม ชิง นิกเนม และกรุอีก
 
กินข้าวสาลีกันในรถ
 
ทั้งเมาหัว+หูอื้อ
 
ลงมาแทบอ้วก
 
ห๊ะ..สนุกดีนะ ขึ้นดอยเนี่ยแต่ปวดน่องชิบ
 
..
 
 
 
 
5/18/2007

ความเศร้า หลังจาก....

 
น้อยลง..ความรู้สึกดีๆดูน้อยลง ทุกที ไม่รู้ว่าเหลือเท่าไหร่
 
น้อยใจ..ต่อให้พยายามสักแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่าความเข้าใจก็อยิ่งน้อยลงไป...
 
มีอะไรอยู่ในใจเทอไม่รู้ สิ่งใดที่เทอนั้นคิดอยู่ สายตาเทอเหมือนไม่รู้จักกันแล้ว
 
เปนคนอื่นไปแล้วจิงๆ หรือว่าเทอแกล้งทำ ฉันเปนคนแปลกหน้าของเทอเมื่อไหร่..ช่วยบอกให้เข้าใจ
 
เปนคนอื่นไปแล้วจิงๆ หรือว่าเทอลืมไป เทอลืมไปแล้วว่าเรารักกันใช่ไหม..
 
คนแปลกหน้าคนนี้ ยังรักเทออยู่จำไว้.....................
 
 
เมื่อเราคิดถึงเค้า แต่เค้ากลับไม่เคยคิดถึงเราเลย
 
เราอุตสาคิดถึงเทอส่งข้อความถึงเทอ เพราะว่าเราคิดถึง แต่ก็ไม่เคยถึงเทอ ส่งไปก็ล้มเหลว
 
ส่งหาคนอื่น..ข้อความถูกนำส่งแล้ว แต่เทอกลับเปน..การนำส่งล้มเหลว
 
ฉันไม่รู้ว่าจะส่งความคิดถึงนี้ให้เทอได้อย่างไร
 
แต่ฉันกก็คิดนะ ..หวังว่าเทอจะคิดถึงฉันบ้าง
 
ฉันไล่อ่านสเปซของเพื่อนๆ ฉันกลับพบว่าในรูปเพื่อนของเทอไม่มีฉันอยู่ในนั้น
 
ซ้ำ..บล็อกเทอที่เขียนว่าเทอน่ะ..คิดถึงใครบ้าง  ก้อไม่มีฉันอยุ่
 
รู้มั๊ย..การคิดถึงเขา แต่เขากลับเห็นเราเปนแค่คนแปลกหน้า.มันเศร้าแค่ไหน
 
คิดถึงฉันบ้างก็ดีนะ...เพื่อนๆสุดที่รักทุกคน
5/8/2007

OOP..! รักคั้งเมื่อนานเนิ้น

 
ฉันรุสึกว่ามีเทอในโลก ตอนที่เราต้องไปสาธิตสามัคคีด้วกัน ตอนแรกเรายังไม่รุจักกันมาก่อน
แต่เราได้คุยกันครั้งแรกอตนที่ พี่โก้ ยกฉันไม่ขึ้น แล้วพวกพี่เขาก้อเรียกเทอให้มาลองยกฉันดู
แต่ตอนนั้นเทอน่ะ ช่างดูอ่อนปวกเปียกซะนี่กะรัย ฉันเรยแกล้งทำตัวหนักให้เทอยกไม่ขึ้น
แล้วพี่เค้าก็ให้ พี่เอ มายกฉัน ฉันรุสึกผ่านฝ่าก้นว่าพี่เค้าแข็งแรงมากเลย ฉันเลยยอมทำตัวเบา
ให้พี่เค้ายกได้ ^^หุหุ คิดไปก็เสียดายเทอเหมือนกันอ่า
 
วันที่เราต้องเดินทางไปนั้น เทอถามฉันว่า "หิวรึป่าว" แล้วฉันก็ส่งตังค์ให้เทอ 100บาท ให้เทอ
พร้อมบอกว่า "หิว เอาแบบที่คุนกินอ่า" รู้นะว่าเปนน้ำใจ แต่เหมือนกับว่าคุนจะไป seven11
หลังเขาดอยไหนก็ไม่รุ เทอปล่อยให้ฉันนั่งคอยการกลับมาพร้อมอาหารปะทังชีวิต พอเทอกลับ
มาจากดอยแล้ว ยยังมรหน้ามาขอตังทอนอีก แต่ไม่เปนรัย ฉันเต็มใจห้าย ค่าแรง 5 บาท
 
ตอนอยู่ในรถไฟ ที่ข้างๆฉันหลับ คือที่ว่างพอสำหรับหนึ่งคนที่มีของเต็มเลย แต่พอฉันรุสึกตัวอีกที
ก็มีคนพูดว่า "ร้องเท้าพันเก้า ขยับหน่อยสิ" แล้วก็เอาของออกแล้วก็มานั่งข้างๆฉัน แอบดีใจนิดนึงแหละ
ฉันแอบหลับเอาหัวไปมางเทอด้วยแหละ ตอนั้นรุสกแบบว่า อยากจะซบไหล่เทอไปเลย ยิ่งมองด้านข้าง
ของหน้าเทออ่า... น่ารักมากเรย ยิ่งมองยิ่งรุสึกเหมือนเทอจะยิ่งขยับเข้ามาใกล้ แต่ฉันก็ยังพอตั้งสติ
หักห้ามใจไว้ได้ แล้วพอรุสึกตัวอีกทีก็นะ เหมือนมีต้นหญ้ามาแทงอยู่ที่หน้าผาก พอหรี่ตาดูก็เหนเทอหลับ
เอาหทั้งหน้าทั้งหัวมาทางฉัน ฉันตัวหนักมากทำอะรัยไม่ถูก เลยทำเปนเปลี่ยนท่านอนหันหน้าหนี และก็
เหมือนเทอจารุสึกตัว เทอก็เลยหันหน้าไปอีกทางนึง แล้วฉันก็หันหน้ากลับมาทางเดิม ทำเหมือนไม่มี
อะรัยเกิดขึ้น ก็หันหน้าทางนี้มันสบายคอดีนี้นา แล้วฉันก็รุสึกว่ามีแสงแฟลต แต่ฉันก็ทำเปนไม่รุสึก
แล้วก็หลับต่อไปเรื่อยๆ พอตื่นอีกทีตอนหกโมงด้วยเสียงเทอที่ กำลังร้องเพลงลูกทุ่งออกไปนอกหน้าต่าง
ฉันถามเทอว่าท้องฟ้าด้านี่สีส้มแล้วทำไมด้านนั่นสีฟ้ามืดหล่ะ เทอก็อธิบายแบบวิทยา,ฟิสิกมาก ไม่เข้าใจ
แต่พอสรุปได้ว่า เพราะพระอาทิตย์ตกทางนี่เลยเปนสีส้ม เท่านี่แหล่ะ แล้วมันก็นอนไม่หลับแล้วพี่เค้าก็
ชวนกันเล่นหุบบานกัน อย่างงเลย เปนเกมส์สมัยใหม่ เวลาเฮฮาที ฉันก็แอบไปซบหลังเทอบ่อยๆ
 
ตอนที่ซ้อมมาเหนื่อยๆที่ไร แล้วอาจารย์ปล่อยให้ไปกินข้าว แต่ฉันไม่ไป เพราะขี้เกียจ เทอก็เดินวน
รอบฉันทีนึง แล้วถามว่าไปกินข้าวด้วยกันป่าว ฉันรูสึกดีมากที่เหมือนมีคนเปนห่วง อาจเพราะเปนมารยาท
ฉันตอบกลับไปว่าไม่เปนรัย อิ่มแล้ว เดี๋ยวค่อยไป อ้างสารพัด แต่ความจิงแล้วหิวมากกก พอเลิกซ้อม
ภาคดึกนะ ก็จะรีบไปเอามาม่าฟรีมากิน ถ้าเทอเหนนะ เทอคงถามว่าไหนว่าอิ่มแล้วไม่ใช่หรอ เหอะๆ
คนมันจะประหยัด ฉันเองก็พยายามที่จะได้เข้าใกล้เทอให้มากที่สุดทุกวิถีทาง ถึงจะเปนการอดข้าวก็ตตาม
แล้วเหมือนเทอจะเล่นมุกเดียวกัน ..เขินจัง...
 
 
 
อ่านแล้วอย่าบอกใครหล่ะ
 โดยเฉพาะถ้าคุนรู้