ช่วงเวลาที่เหลืออยู่

nawawan's profileที่ว่ าง สำห รับ คนแบ บ ...PhotosBlogListsMore

Tools

Help

< Previous

7/29/2007

ช่วงเวลาที่เหลืออยู่

ได้ข่าวจะมาเล่าตอนนี้ทำไม

เพื่อนตัวเองทั้งคนจะไปแล้ว

เราอ่าทำไรอยู่

หนังอ่านหนังสือสอบ

เขาขอให้เพื่อนๆไปส่งที่สนามบิน

แต่คัยกันจะไปส่ง

แย่นะ

ที่อยู่ดีๆเพื่อนคนหนึ่ง

จู่ๆก็หายไปไม่มาโรงเรียน

ซะงั้นอ่า

แล้วทุกคนก็แซวว่า

บอมบี้มันติดเกาะอยู่ที่ลำปาง

ถึงคาบว่ายน้ำก็ไม่ลง

ผมเปนประจำวันคับจารย์

แต่หลายวันผ่านไป

ก็เงียบไปเฉยๆ

จารย์แก้วเปนห่วง

ว่าถ้าขาดโดยไม่มีไปลา

จะ มผ.

ก็เลยให้ไนซ์ปอมโทรหา

พอโทรติดก็ให้จารย์คุยก่อน

แล้วอยู่ดีๆ

สีหน้าจารย์ก็เปลี่ยน

แบบอ่ำๆอึ้งๆ

อะไรนะ

แม่ลาออกให้แล้ว

จะไม่ไปโรงเรียนแล้ว

ไนซ์ กะ ปอม

มองหน้ากัน

ทำหน้าตกใจ

ไรกันจะไปพุธหน้าแล้ว

วีซ่าร์ผ่านแล้ว

ไปเรียนต่อที่อเมริกา

จารย์โคตร

ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ๋ม

ไนซ์ ปอม พวกแกคุยเองดิ

ปอมรับเอาโทรสัพไป

บอมบี้!

มึงจะไปทำไมไม่บอกหล่ะ

ไปเมื่อไหร่นะ

ตอนนั้นไนซ์รู้สึกแย่มาก

ก๊อกแทบรั่ว

น้ำพุแทบพุ่ง

ตากลายเปนสีเชอร์รี่

ปอมเสียงเริ่มสั่น

ซักพักก็ว่างหู

ไนซ์บอกขอคุยกะบอมบี้หน่อย

แต่ช้าไป

ปอมหันหน้ามายิ้ม

หัวเราะสองที่

พูดว่า

บอมบี้พูไม่รู้เรื่อง

ถามรัย

ไม่รู้ๆ

อย่างเดียว

ไนซ์อึ้งพูดไม่ออก

คิดอยู่ว่า

แล้วจะบอกเพื่อนคนอื่นยังไงอ่า

บอมเบย์อ่า

ไม่คิดถึงความรู้สึกเพื่อนเพื่อนบ้าง

ตอนจะกลับในรถจารย์แก้วใจ

เปิดเพลงซึ้งอีกนะ

นี่แหละคือความเสียใจ

ความเสียใจมัน

เปนอย่างงี้

จำซะใหม่

ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยมิอาย

ต้องช้ำทุรนทุราย

ขนาดนี้

ที่ผ่านมามองย้อนไป

ลองคิดดู

บางที่ก็เสียดายน้ำตา

แต่มันทำให้ได้รู้ว่า

ค่าของน้ำตา

มันคู่ควร..โฮ้..

กับการต้องเสียเทอ

โคตรคิดถึงมึงเลยบอมเบย์

มึงอ่าจะไปเมือ่ไหร่ก็ไม่บอกล่วงหน้าเลย

ก็เห็นตอนแรกพูดกันว่าไปหลังเทอมหนึ่ง

แล้วอยุ่ดีๆก็สาบสูญ

เยี่ยมจิงๆระหว่างทาง

เพื่อนโคตรระลึกถึงภาพเวลาเดิมๆ

ที่มีแกเปนนักเรียนสาธิตมอชอ

อยู่มอสาม เลขที่แปด

เลขประจำตัวสี่แปดห้าศูนย์สี่สี่

คาบคอมแกถ้าไม่ดูคลิป

ก็เล่นเกมส์

เคยตั้งใจเรียนบ้างม่ะ

ไม่เปนรัย

เพื่อนก็เล่นเหมือนกัน

บีเอนบีที่รัก

เล่นที่รัย

แพ้ทุกทีซืหน่า

จำได้เลยครั้งแรกที่เล่นเลยนะน่ะ

บอมเบย์ฆ่าปาดคอ

ล่องหนมาประหารเสียเรียบ

โคตรเทพอ่า

สี่รอบติดแพ้หมด

จบเห่แมร็ง

บอมบี้ บอมเบย์

เจ้าโดเรมอน

ตุ้ยนุ้ย!!

ตอนมึงมาโรงเรียนหลังว่ายน้ำนะ

เพื่อนโคตรดีใจเลย

เพราะอาจเปนการเจอมึงครั้งสุดท้าย

เพื่อนรีบวิ่งไปสุดตรีน

เห็นมึงนะ

เหมือนถุงหวยรางวัลที่หนึ่ง

น้ำต้จะพรั่งพู

เพื่อนรีบจดจำใบหน้ามึงเติมที่เลย

จ้องไม่ละสายตา

เหอะเขาร้องเพลงซึ้งให้มึงกัน

ไหงมึงนั่งหัวเราะ

ซะงั้น

เพื่อนเหนแกเดินไปเล่นเกมส์

ความรู้สึกเหมือนจะไม่ได้พบหน้ากันอีก

อันนี้ซึ้งเหมือนคนบ้ายืนโบกมืออยู่หน้าห้อง

สุดกรู่ ( T-T )

เฮ้อ!!!เพื่อนจะคิดถึงแกนะ

โชคดีหล่ะ ตั้งใจเรียนนะ

ปล. หาบ่าวหล่อๆมาฝากโตยเน้อว์

8:57 PM | Blog it

Comments (4)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	ploywrote: มาเม้นหั๊ยอ่า บอมเบหรอ.. ไปดีละกัน บ๊ะบายย.. Aug. 13
	มี นนี่wrote: อ่านแล้วยังซึ้งเลย สิ่งๆหนึ่งเราจะเหนว่าสำคันก้ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้ว เฮ้อ เน๊าะ ม.3 แล้วอ่ะ เดี๋ยวก้ต้องมีคนไปมากกว่านี้อีก ยิ่งพูดก้ยิ่งเส้า ความรุสึก ความผูกพัน ต่างๆนาๆที่เคยสร้างมาด้วยกัน มิตรภาพที่ดี ห้องเก่าๆของเรา ครูประจำขั้นคนเดิม มีอะไรมากมายที่เราก้ต่างต้องจดจำ เน๊าะ ไงไนซ์ก้สู้ๆนะ บอมเบย์จาต้องกับมาหาพวกเราทุกคนไม่วันไดก้วันหนึ่ง ตั้งไจทำการบ้านน้า ^___________________________^ M ii Z zz Aug. 12
	ปิ๊ก ปิ๊กwrote: ใช่ๆ เค้าเส้ากันมันหัวเราะ ไอ้นี่ ไม่เปี่ยนเลย เส้าว่ะ T T ไม่เจอกันแล้ว เส้า July 31
	Chattimawrote: เฮ้ย ! ~ ได ให้ แก อัพ เส้า ว่ะ เวน จิง ๆ น่ำ ตา คลอ เลย ๆๆ โชค ดี บอม เบย์ .. July 30

Trackbacks

The trackback URL for this entry is:

http://nunice-nerw.spaces.live.com/blog/cns!162829D8D4AAB5AA!426.trak

Weblogs that reference this entry

None