nawawan's profileที่ว่ าง สำห รับ คนแบ บ ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
5/18/2007 ความเศร้า หลังจาก....น้อยลง..ความรู้สึกดีๆดูน้อยลง ทุกที ไม่รู้ว่าเหลือเท่าไหร่
น้อยใจ..ต่อให้พยายามสักแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่าความเข้าใจก็อยิ่งน้อยลงไป...
มีอะไรอยู่ในใจเทอไม่รู้ สิ่งใดที่เทอนั้นคิดอยู่ สายตาเทอเหมือนไม่รู้จักกันแล้ว
เปนคนอื่นไปแล้วจิงๆ หรือว่าเทอแกล้งทำ ฉันเปนคนแปลกหน้าของเทอเมื่อไหร่..ช่วยบอกให้เข้าใจ
เปนคนอื่นไปแล้วจิงๆ หรือว่าเทอลืมไป เทอลืมไปแล้วว่าเรารักกันใช่ไหม..
คนแปลกหน้าคนนี้ ยังรักเทออยู่จำไว้.....................
เมื่อเราคิดถึงเค้า แต่เค้ากลับไม่เคยคิดถึงเราเลย
เราอุตสาคิดถึงเทอส่งข้อความถึงเทอ เพราะว่าเราคิดถึง แต่ก็ไม่เคยถึงเทอ ส่งไปก็ล้มเหลว
ส่งหาคนอื่น..ข้อความถูกนำส่งแล้ว แต่เทอกลับเปน..การนำส่งล้มเหลว
ฉันไม่รู้ว่าจะส่งความคิดถึงนี้ให้เทอได้อย่างไร
แต่ฉันกก็คิดนะ ..หวังว่าเทอจะคิดถึงฉันบ้าง
ฉันไล่อ่านสเปซของเพื่อนๆ ฉันกลับพบว่าในรูปเพื่อนของเทอไม่มีฉันอยู่ในนั้น
ซ้ำ..บล็อกเทอที่เขียนว่าเทอน่ะ..คิดถึงใครบ้าง ก้อไม่มีฉันอยุ่
รู้มั๊ย..การคิดถึงเขา แต่เขากลับเห็นเราเปนแค่คนแปลกหน้า.มันเศร้าแค่ไหน
คิดถึงฉันบ้างก็ดีนะ...เพื่อนๆสุดที่รักทุกคน 5/8/2007 OOP..! รักคั้งเมื่อนานเนิ้นฉันรุสึกว่ามีเทอในโลก ตอนที่เราต้องไปสาธิตสามัคคีด้วกัน ตอนแรกเรายังไม่รุจักกันมาก่อน
แต่เราได้คุยกันครั้งแรกอตนที่ พี่โก้ ยกฉันไม่ขึ้น แล้วพวกพี่เขาก้อเรียกเทอให้มาลองยกฉันดู
แต่ตอนนั้นเทอน่ะ ช่างดูอ่อนปวกเปียกซะนี่กะรัย ฉันเรยแกล้งทำตัวหนักให้เทอยกไม่ขึ้น
แล้วพี่เค้าก็ให้ พี่เอ มายกฉัน ฉันรุสึกผ่านฝ่าก้นว่าพี่เค้าแข็งแรงมากเลย ฉันเลยยอมทำตัวเบา
ให้พี่เค้ายกได้ ^^หุหุ คิดไปก็เสียดายเทอเหมือนกันอ่า
วันที่เราต้องเดินทางไปนั้น เทอถามฉันว่า "หิวรึป่าว" แล้วฉันก็ส่งตังค์ให้เทอ 100บาท ให้เทอ
พร้อมบอกว่า "หิว เอาแบบที่คุนกินอ่า" รู้นะว่าเปนน้ำใจ แต่เหมือนกับว่าคุนจะไป seven11
หลังเขาดอยไหนก็ไม่รุ เทอปล่อยให้ฉันนั่งคอยการกลับมาพร้อมอาหารปะทังชีวิต พอเทอกลับ
มาจากดอยแล้ว ยยังมรหน้ามาขอตังทอนอีก แต่ไม่เปนรัย ฉันเต็มใจห้าย ค่าแรง 5 บาท
ตอนอยู่ในรถไฟ ที่ข้างๆฉันหลับ คือที่ว่างพอสำหรับหนึ่งคนที่มีของเต็มเลย แต่พอฉันรุสึกตัวอีกที
ก็มีคนพูดว่า "ร้องเท้าพันเก้า ขยับหน่อยสิ" แล้วก็เอาของออกแล้วก็มานั่งข้างๆฉัน แอบดีใจนิดนึงแหละ
ฉันแอบหลับเอาหัวไปมางเทอด้วยแหละ ตอนั้นรุสกแบบว่า อยากจะซบไหล่เทอไปเลย ยิ่งมองด้านข้าง
ของหน้าเทออ่า... น่ารักมากเรย ยิ่งมองยิ่งรุสึกเหมือนเทอจะยิ่งขยับเข้ามาใกล้ แต่ฉันก็ยังพอตั้งสติ
หักห้ามใจไว้ได้ แล้วพอรุสึกตัวอีกทีก็นะ เหมือนมีต้นหญ้ามาแทงอยู่ที่หน้าผาก พอหรี่ตาดูก็เหนเทอหลับ
เอาหทั้งหน้าทั้งหัวมาทางฉัน ฉันตัวหนักมากทำอะรัยไม่ถูก เลยทำเปนเปลี่ยนท่านอนหันหน้าหนี และก็
เหมือนเทอจารุสึกตัว เทอก็เลยหันหน้าไปอีกทางนึง แล้วฉันก็หันหน้ากลับมาทางเดิม ทำเหมือนไม่มี
อะรัยเกิดขึ้น ก็หันหน้าทางนี้มันสบายคอดีนี้นา แล้วฉันก็รุสึกว่ามีแสงแฟลต แต่ฉันก็ทำเปนไม่รุสึก
แล้วก็หลับต่อไปเรื่อยๆ พอตื่นอีกทีตอนหกโมงด้วยเสียงเทอที่ กำลังร้องเพลงลูกทุ่งออกไปนอกหน้าต่าง
ฉันถามเทอว่าท้องฟ้าด้านี่สีส้มแล้วทำไมด้านนั่นสีฟ้ามืดหล่ะ เทอก็อธิบายแบบวิทยา,ฟิสิกมาก ไม่เข้าใจ
แต่พอสรุปได้ว่า เพราะพระอาทิตย์ตกทางนี่เลยเปนสีส้ม เท่านี่แหล่ะ แล้วมันก็นอนไม่หลับแล้วพี่เค้าก็
ชวนกันเล่นหุบบานกัน อย่างงเลย เปนเกมส์สมัยใหม่ เวลาเฮฮาที ฉันก็แอบไปซบหลังเทอบ่อยๆ
ตอนที่ซ้อมมาเหนื่อยๆที่ไร แล้วอาจารย์ปล่อยให้ไปกินข้าว แต่ฉันไม่ไป เพราะขี้เกียจ เทอก็เดินวน
รอบฉันทีนึง แล้วถามว่าไปกินข้าวด้วยกันป่าว ฉันรูสึกดีมากที่เหมือนมีคนเปนห่วง อาจเพราะเปนมารยาท
ฉันตอบกลับไปว่าไม่เปนรัย อิ่มแล้ว เดี๋ยวค่อยไป อ้างสารพัด แต่ความจิงแล้วหิวมากกก พอเลิกซ้อม
ภาคดึกนะ ก็จะรีบไปเอามาม่าฟรีมากิน ถ้าเทอเหนนะ เทอคงถามว่าไหนว่าอิ่มแล้วไม่ใช่หรอ เหอะๆ
คนมันจะประหยัด ฉันเองก็พยายามที่จะได้เข้าใกล้เทอให้มากที่สุดทุกวิถีทาง ถึงจะเปนการอดข้าวก็ตตาม
แล้วเหมือนเทอจะเล่นมุกเดียวกัน ..เขินจัง...
อ่านแล้วอย่าบอกใครหล่ะ
โดยเฉพาะถ้าคุนรู้
|
|
|
%3a+May%2c+2007&referrer=){kind=small}
